Atkvæðisrétt og kjörgengi hefur skráð félagsfólk sem hefur borgað félagsgjöld ársins 2026. Þau sem ekki eru skráð í félagatalið geta skráð sig með skráningarformi.

Að sinni verður enginn posi á staðnum og því EKKI hægt að greiða félagsgjöld með korti á fundinum. Við mælum því með að greiða þau fyrir fundinn með því að leggja inn á reikning Trans Íslands með millifærslu og senda kvittun á stjorn@transisland.is:

reikn. 0133-15-006932
kt. 491107-0650

Einnig er hægt að leggja inn á félagið í gegnum Aur með notandanafninu @transisland eða númerinu 123 791 0078.

Almennt félagsgjald er 2.000 kr. eða 500 kr. fyrir nema, öryrkja, eða önnur sem hafa ekki efni á að borga almennt félagsgjald.

Dagskrá:

1. Fundur settur.
2. Kosning fundarstjóra og fundarritara.
3. Lögmæti aðalfundar staðfest.
4. Skýrsla stjórnar.
5. Skoðaðir ársreikningar lagðir fram.
6. Umræða og atkvæðagreiðsla um skýrslu stjórnar og ársreikninga.
7. Lagabreytingar.
8. Kosning forseta.
9. Kosning fjögurra stjórnarmeðlima.
10. Kosning eins skoðunaraðila reikninga.
11. Samþykkt félagsgjalds.
12. Önnur mál.

Fólki sem hefur áhuga á að bjóða sig fram í stjórn er bent á að gera það með framboðsformi.

Einnig verður hægt að bjóða sig fram á fundinum sjálfum.

Tillögur að lagabreytingum þurfa að berast stjórn með minnst tveggja daga fyrirvara í tölvupósti á stjorn@transisland.is. Tillöguna sem verður til umræðu er hægt að skoða hér. Núgildandi lög eru aðgengileg á vef félagsins.

Hlökkum til að sjá ykkur sem flest!

Eurovision hefur lengi verið einn helsti gleðigjafi margs hinsegin fólks og ákveðinn hápunktur hvers árs. Á síðari árum hefur Ísrael þó markvisst beitt keppninni til að hvítþvo ímynd sína á alþjóðavísu og misnotað kosningakerfið í þeim tilgangi að skapa þá ímynd að almenningur í Evrópu standi með Ísrael.

Þegar Rússland réðst inn í Úkraínu í febrúar 2022 tók einungis nokkra daga að vísa Rússlandi úr Eurovision, eftir að nokkrar sjónvarpsstöðvar innan EBU gerðu kröfu um það, þeirra á meðal RÚV. Þó vó eflaust þungt að finnska ríkissjónvarpið, Yle, lýsti því yfir að það tæki ekki þátt í keppninni ef Rússland yrði með. Nú, þriðja árið í röð, hefur EBU ákveðið að Ísrael skuli fá að taka þátt þrátt fyrir að hafa framið þjóðarmorð í beinni útsendingu allan þann tíma.

Sjónvarpsstöðvar í Hollandi, Spáni, Írlandi og Slóveníu hafa þegar dregið sig úr keppninni á næsta ári. Það er okkar eindregna ósk að RÚV feti í fótspor þeirra og dragi sig úr keppni þar til Ísrael verður vikið burt. Samkvæmt skoðanakönnunum er það vilji meirihluta þjóðarinnar að svo verði og að okkar mati er það því það eina rétta í stöðunni. Eurovision er ekkert án þátttökuríkjanna og sniðganga er eina leiðin til að knýja á um breytingar. Stöndum með réttlætinu og neitum að taka þátt í ímyndarherferð Ísraels.

Undirritað,

Reyn Alpha Magnúsdóttir, forseti
Kolbrá Ethel Dagnýjardóttir, varaforseti
Irma Alexandra Hopkins, ritari
Aró Berg Jónasar, gjaldkeri
Ari Logn, meðstjórnandi

Ég vil byrja á að þakka aðstandendum rannsóknarinnar kærlega fyrir þeirra vinnu og fyrir að standa fyrir þessu málþingi. Við lifum á um margt óvenjulegum tímum, svo ekki sé sterkar til orða tekið, og oft er auðvelt að týna sér í þeirri hringiðu upplýsinga sem dynja á okkur úr öllum áttum allan daginn, hvern einasta dag. Þess vegna skipta verkefni eins og þetta svo miklu máli, þau skerpa fókusinn okkar og veita okkur ákveðna innspýtingu og vald til þess að ráðast í aðgerðir.

Þessi skýrsla er afar mikilvægt verkfæri og ég hlakka til að lesa hana betur þegar tækifæri gefst. Það skiptir okkur sem vinnum í réttindabaráttunni öllu máli að hafa rannsóknir og tölfræði til að geta áttað okkur á þeim vanda sem við stöndum frammi fyrir. Skýrslan staðfestir margt af því sem við höfum vitað og bent á í fleiri ár, að hatursorðræða og haturstjáning í garð hinsegin fólks og sérstaklega trans fólks hafi aukist á síðustu árum. Skýrslan varpar einnig ljósi á afar mikilvæg smærri atriði, á borð við það að ákefð hatursorðræðu hafi aukist um 100% frá síðasta ári, en jafnframt hafi ekki borið eins mikið á umræðu í kringum hinsegin daga árið 2025 og árin á undan. Það verður fróðlegt að rýna betur í ýmsar tölur en þær gefa okkur ómetanlegar vísbendingar um það hvar við stöndum og hvert skal stefnt.

Skýrslan sýnir fram á það sem við höfum talað um lengi, að sú hatursfulla umræða sem færst hefur í aukana hér á landi á undanförnum árum hefur smitast út frá orðræðu í löndunum í kringum okkur, sem er í sjálfu sér sama orðræða og hefur verið notuð til að grafa undan réttindabaráttu og tilverurétti hinsegin fólks í fleiri áratugi. Við sjáum nákvæmlega sömu umræðupunktana, sömu þrástefin, sama hræðsluáróðurinn endurtekinn í sífellu, og margt af því sem er sagt um trans fólk í dag var sagt um samkynhneigt fólk fyrir nokkrum áratugum. Ein af hverjum tíu athugasemdum við samfélagsmiðlafærslur um hinsegin fólk á Íslandi er hatursfull og ég held að flest okkar hér inni hafi tekið vel eftir þeim. Á Norðurlöndunum er þetta hlutfall mikið hærra, eða um og yfir helmingi, og ég held að við hér inni getum öll verið sammála um að við viljum alls ekki stefna í þá átt. Þess vegna er mjög mikilvægt að við náum að kæfa þessa hatursbylgju áður en hún nær enn meira flugi, sem myndi hafa mjög alvarlegar afleiðingar. Það er nefnilega ekki svo að hatursfullar athugasemdir á netinu séu til í einhverju tómarúmi. Hatursfullar athugasemdir hafa áhrif á hvernig fólk sem les þær hugsar og stuðlar að afmennskun heilu hópanna í hugum fólks. Þegar hópar eru afmennskaðir verður auðvelt fyrir fólk að réttlæta alls konar framkomu í þeirra garð, sem leiðir að endingu til þess að hatrið færir sig af netinu og yfir í raunheima, þar sem birtingarmyndirnar eru öllu alvarlegri – áreitni, ofbeldi og jafnvel réttindamissir heilla hópa fólks.

Samfélagsmiðlafyrirtæki hafa ekki staðið sig í vörnum gegn hatursorðræðu og er staðan því miður sú í dag að stærstu miðlarnir, í eigu bandarískra stórfyrirtækja, gera hreinlega út á að miðlarnir þeirra séu notaðir til að dreifa áfram hatursorðræðu, því hún hvetur til aukinnar notkunar miðlanna. Regluverk hefur verið lítið sem ekkert og hafa því eingöngu hagsmunir fyrirtækjanna sjálfra, sem stýrast fyrst og fremst af auglýsingatekjum, ráðið för. Einnig er auðvelt að festast í kanínuholu þar sem það að skoða hatursorðræðu veldur því að meiri hatursorðræða birtist einstaklingnum, allt til að hámarka tímann sem notendur verja á miðlinum. Það er erfitt að sjá að þessi staða batni nema samfélagsmiðlar verði í auknum mæli gerðir ábyrgir fyrir því efni sem þeir hýsa.

Við höfum séð stjórnmálafólk tjá sig í auknum mæli á hatursfullan hátt á síðustu árum og það er afar mikilvægt að þeirri þróun verði ekki leyft að viðgangast. Ef hatursorðræða er í lagi á Alþingi, þá er erfitt að segja að hún sé ekki í lagi á meðal almennra borgara. Það hvílir því mikil ábyrgð á herðum þeirra okkar sem gegna ábyrgðarstöðum í samfélaginu. Í september samþykkti borgarstjórn ályktun um samstöðu með trans fólki og hinsegin fólki öllu, sem eru mjög skýr skilaboð og mikilvægt fordæmi sem mætti leika eftir víðar. Stuðningur skiptir nefnilega öllu máli. Ábyrgð hefðbundinna fjölmiðla er einnig mikil, en hlutverk þeirra í lýðræðissamfélagi er að stuðla að upplýstri umræðu og taka afstöðu gegn ósannindum og hatri. Viðskiptamódel netmiðla sem byggir á auglýsingatekjum og smellum hefur því miður gert að verkum að auðveldara er en nokkru sinni fyrr að birta hatursfullar greinar gagnrýnislaust, á hátt sem nær til stórs hluta þjóðarinnar, undir yfirskini þess að um „skoðun“ sé að ræða. Höfum það alveg á hreinu – það er skoðun að vilja ekki ananas á pizzu eða að finnast blár fallegri en gulur. Tilveruréttur fólks er hins vegar ekki skoðun.

Hatursorðræða í opinberum rýmum hefur verið nokkuð áberandi á síðustu árum. Við könnumst líklega flest við að hafa séð límmiða í opinberum byggingum, á ljósastaurum og víðar með hatursfullum skilaboðum sem beinast gegn jaðarhópum. Ég þarf ekki að útskýra hvernig það getur hæglega dregið úr öryggistilfinningu jaðarsetts fólks, sem er svo sannarlega til í þeim rýmum. Einnig höfum við heyrt af fleiri tilvikum þar sem sýnilega hinsegin fólk, sérstaklega hinsegin ungmenni, er áreitt úti á götu eða í rýmum á borð við strætó, þaðan sem þau eiga sér oftast litla undankomuleið. Aukin haturstjáning á netinu hefur án efa spilað stóra rullu við að venjuvæða slíka hegðun. En – eitt öflugasta vopnið okkar í þessari baráttu er stuðningur. Það er skylda þeirra okkar sem búa við meiri forréttindi að standa með jaðarhópum og veita hatrinu mótspyrnu, til dæmis í formi gagnræðu og jákvæðs sýnileika. Hatur þrífst í aðgerðaleysi og við verðum að vera óhrædd við að standa með því sem við vitum að er rétt. Við þurfum að standa með rétti alls fólks til að lifa sínu lífi, í samræmi við sitt sjálf, án ótta við hatur, ofbeldi, áreitni eða kúgun af neinu tagi. Jafnframt er mikilvægt að minna okkur á að þótt lagaleg staða hinsegin fólks sé góð á Íslandi miðað við flest önnur lönd þá þarf það ekki að fara saman við samfélagslegt samþykki. Frelsið til að vera felur ekki einungis í sér lagaleg réttindi heldur einnig samfélagslegt samþykki, og er opinber stuðningur við hinsegin fólk því eftir sem áður gríðarlega mikilvægur. Þar fyrir utan er það síður en svo raunin að full lagaleg réttindi hinsegin fólks séu tryggð og það eru enn stór skref sem er löngu orðið tímabært að séu stigin. Höldum áfram að sýna frumkvæði og forystu á hinu lagalega sviði og þrýstum áfram á réttarbætur fyrir hinsegin fólk. Þegar afturför er í tísku þá dugir kyrrstaða ekki til.

Ávarp flutt af Reyn Alpha Magnúsdóttur, forseta Trans Íslands, á málþingi sem haldið var í Safnahúsinu þann 29. október 2025 í tilefni af útgáfu skýrslunnar Öruggari hinsegin borgir.

Þau sem vilja taka þátt mega endilega skrá sig í þessu formi svo við getum áætlað fjölda þátttakenda.

Öllum er þó velkomið að ganga með okkur hvort sem þau eru skráð eða ekki.

Sjáumst 9. ágúst!

—–

Trans Iceland invites all trans and non-binary people, as well as supporters, to march together in the Reykjavík Pride Parade 2025 on Saturday, August 9th! Our slogan for this year is Strongest together, and we are emphasizing the importance of unity and marching as one united community.

Those who wish to participate are asked to register using this form, so we can estimate the number of participants:

Everyone is, however, welcome to walk regardless of whether or not they are registered.

See you all on August 9th!